Sevgili kardeşim, hiç durup şunu sordunuz mu: Evlilik ne zaman yük oldu? Ne zaman kutsal bir bağ olmaktan çıkıp bir israf, gösteriş ve bitmek bilmeyen talepler geçidine dönüştü?
Bugün pek çok Müslüman toplulukta rahatsız edici bir eğilim görüyoruz; paraları boşa çıkaran çeyizler, bankaları yıkan düğünler ve birliği kutsamak için adını andığımız Kişi'ye itaatsizlikte boğulan kutlamalar. Gösterişli salonlar, karışık toplantılar, müzik, dans, sonsuz partiler - hepsi "neşe" ve "gelenek" bayrağı altında - sanki bunlar bir evliliği kutsanmış veya onurlu kılan şeylermiş gibi.
Ancak kendinize şunu sorun: Eğer bir kadının değeri çeyiziyle ölçülseydi, o zaman kesinlikle yaratılmışların en iyisi olan ﷺ'in kızları en yüksek standardı belirlerdi. Ama yapmadılar. Cennet kadınlarının lideri Fâtıma basit bir zırh için evlendi. Ali'nin sahip olduğu tek şey buydu. Peygamber ﷺ onun değerini sorgulamadı. Arkadaşını utandırmadı. Onlarla gösterişle değil, sadelikle, takvayla evlendi. Eğer onun değeri altın, gümüş ya da elbise olsaydı, adam servet isterdi. Ama yapmadı. Neden? Çünkü bir kadının değeri, fiyatında değil, dininde, karakterinde ve yetiştirilme tarzındadır.
Bugün birçok kız kardeşe, kalplerle değil rakamlarla değerlendirilen ve değer verilen birer eşya muamelesi yapılıyor. Ve pek çok kardeşimiz imkansız talepler karşısında çaresiz kalıyor. Nişan partileri, sözleşme partileri, düğün resepsiyonları ve after partiler; her biri bir öncekinden daha ayrıntılı. Ve her biri sünnetten bir adım daha uzaklaşarak toplumsal baskının tuzağına düşüyor. Genç bir adam şunları söyledi: "Tüm hayatım boyunca çalışsam bile onların istediklerini karşılayamazdım."
Vallahi bu bir zulümdür. Vallahi bu bizim dinimizden değildir.
Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: “En kutlu evlilik, masrafı en az olanıdır.” Ancak biz masrafı kabul için bir koşul haline getirdik.
Bu ümmet adına korkan bir yürekle size soruyorum: Gençler konusunda Allah'tan korkun. Kızlarınız ve oğullarınız hakkında Allah'tan korkun. Evliliği borçla zincirlemeyin. Sevincinizi günahla karıştırmayın. Bir anlık alkış için bereketi feda etmeyin. Düğünlerimize sadelik dönsün. Saflık evlerimizi doldursun. Ve Sünnet bir kez daha ışığımız olsun.
Çünkü takva üzerine kurulan evlilik, duvarlar çıplak da olsa ayakta kalır; gurur ve israf üzerine kurulan evlilik ise altınla kaplanmış olsa bile çöker.