Mijn dierbare broeder en zuster, hebben jullie je ooit afgevraagd: wanneer werd het huwelijk een last? Wanneer was het niet langer een heilige band en veranderde het in een parade van extravagantie, glitter en eindeloze eisen?
Tegenwoordig zien we in veel moslimgemeenschappen een verontrustende trend: bruidsschatten die de portemonnee breken, bruiloften die banken kapot maken en vieringen die verdrinken in ongehoorzaamheid aan Degene Wiens naam we aanroepen om de unie te zegenen. Weelderige zalen, gemengde bijeenkomsten, muziek, dans, eindeloze feesten - alles onder de vlag van 'vreugde' en 'gebruik' - alsof dit een huwelijk gezegend of waardig maakt.
Maar vraag jezelf af: als de waarde van een vrouw zou worden afgemeten aan haar bruidsschat, dan zouden de dochters van de beste der schepping ﷺ zeker de hoogste standaard hebben gesteld. Maar dat deden ze niet. Fāṭimah - de leider van de vrouwen van het Paradijs - was getrouwd vanwege een eenvoudig pantser. Dat was alles wat ʿAlī had. De Profeet ﷺ twijfelde niet aan haar waarde. Hij schaamde zijn metgezel niet. Hij trouwde met hen in eenvoud, met taqwā, niet met glitter. Als haar waarde in goud, zilver of kleding lag, zou hij fortuinen hebben geëist. Maar dat deed hij niet. Waarom? Omdat de waarde van een vrouw ligt in haar religie, haar karakter en haar opvoeding - niet in haar prijskaartje.
Tegenwoordig worden veel zusters behandeld als handelswaar; ze worden beoordeeld en gewaardeerd op basis van cijfers, niet op basis van harten. En veel broeders blijven hulpeloos achter, verpletterd door onmogelijke eisen. Verlovingsfeesten, contractfeesten, huwelijksrecepties en afterparty's - de ene nog uitgebreider dan de andere. En allemaal een stap verder weg van de Sunnah en in de valkuil van maatschappelijke druk. Een jongeman zei: ‘Zelfs als ik mijn hele leven zou werken, zou ik niet kunnen betalen waar ze om vragen.’
Bij Allah, dit is onderdrukking. Bij Allah, dit behoort niet tot onze religie.
De Profeet ﷺ zei: “Het meest gezegende huwelijk is het huwelijk met de minste kosten.” Toch hebben we de kosten als voorwaarde voor acceptatie gesteld.
Dus ik vraag jullie, met een hart dat bang is voor deze Ummah: Vrees Allah met betrekking tot de jeugd. Vrees Allah met betrekking tot uw dochters en zonen. Koppel het huwelijk niet aan schulden. Vermeng uw vreugde niet met zonde. Offer geen barakah op voor een kort applaus. Laat eenvoud terugkeren op onze bruiloften. Laat zuiverheid onze huizen vullen. En laat de Sunnah opnieuw ons licht zijn.
Want een huwelijk gebouwd op taqwā zal standhouden, zelfs als de muren kaal zijn, maar een huwelijk gebouwd op trots en extravagantie zal instorten - zelfs als het met goud wordt omhuld.